• Ψυχολογία

    Τα πολλαπλά οφέλη του φυσιολογικού τοκετού

    Η γέννηση ενός μωρού αποτελεί μια μοναδική στιγμή απέραντης ευτυχίας, χαράς και συναισθηματικής ολοκλήρωσης για τη μητέρα αλλά και όλη την οικογένεια. Ο ερχομός του νεογνού στον κόσμο συνοδεύεται από μακρά προσμονή εννέα μηνών κατά τη διάρκεια των οποίων το ζευγάρι καλείται να διανύσει ένα όμορφο ταξίδι σκέψεων, ονείρων και ενίοτε προβλημάτων μέχρι να έρθει η επιθυμητή καλή ώρα.Δεν είναι εξάλλου λίγες οι κοπέλες που έχουν πλάσει στο μυαλό τους εικόνες για τον τοκετό τους πολλά χρόνια πριν καν επέλθει η εγκυμοσύνη. Είναι γεγονός πως η μεγάλη πλειοψηφία των μελλοντικών μητέρων επιθυμεί να γεννήσει φυσιολογικά.Προς την κατεύθυνση αυτή πρέπει να κινούνται και οι προσπάθειες του μαιευτικού προσωπικού. Αποτελεί ηθική υποχρέωση…

  • Ψυχολογία

    Πρώτες μέρες μετά τον τοκετό

    Όπως είναι λογικό, η προσοχή όλων αμέσως μετά τον τοκετό στρέφεται στο νεογέννητο, το νέο μέλος της οικογένειας, που χρήζει ιδιαίτερης φροντίδας και ζεστασιάς. Εξίσου, όμως, σημαντική είναι και η ανάγκη κατάλληλης παρακολούθησης της μητέρας, στήριξής της σωματικά και ψυχολογικά με κατάλληλες οδηγίες και συμβουλές μετά από την περίοδο της εγκυμοσύνης και του τοκετού που συνοδεύεται συχνά από μια γλυκιά αλλά υπαρκτή σωματική κούραση. Άλλωστε, η λοχεία αποτελεί μια φυσιολογική αλλά ιδιαίτερη για κάθε μητέρα περίοδο σαράντα ημερών μετά τον τοκετό, κατά την οποία ο οργανισμός επανέρχεται σταδιακά στην προ της κυήσεως κατάσταση. Συνοδεύεται συχνά από ψυχολογικές διακυμάνσεις και ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση και ως εκ τούτου ο ρόλος του πατέρα…

  • Παιδαγωγικά,  Ψυχολογία

    Τι λένε οι έρευνες και οι ειδικοί για τις ομόφυλες οικογένειες και τις υιοθεσίες;

    Η ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών που μεγαλώνουν από γονείς που ανήκουν σε σεξουαλικές μειονότητες αποτελεί σταθερό επίκεντρο έρευνας εδώ και δεκαετίες. Προηγούμενες έρευνες, κυρίως στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, έχουν δείξει ότι οι ανησυχίες για τα φτωχά αποτελέσματα που συνδέονται με τις λεσβιακές μητέρες και τα υιοθετημένα ή με δωρεά γονιμοποιημένα παιδιά τους δεν έχουν εμπειρική βάση. Ωστόσο, υπάρχει ακόμη η ανάγκη να γίνουν περισσότερες έρευνες για τους εφήβους και τους νέους ενήλικες με λεσβιακές μητέρες, καθώς και για άλλες διαμορφώσεις οικογενειών με γονείς που ανήκουν σε σεξουαλικές μειονότητες​​. Μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Όρεγκον που εξέτασε 19,000 μελέτες και άρθρα σχετικά με την ίδια θεματική από το 1977 έως…

  • Παιδαγωγικά

    Παιδιά & Αναπνευστικές Λοιμώξεις: Αναγνωρίζοντας, Προλαμβάνοντας, Προστατεύοντας

    Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού αποτελούν συχνό φαινόμενο στον παιδικό πληθυσμό. Ορισμένες από τις πιο κοινές ιογενείς λοιμώξεις περιλαμβάνουν το κοινό κρυολογήμα, τη γρίπη, τον ιό της βρογχιολίτιδας (RSV) και τον κωροναϊό. Επίσηςσοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις μπορούν να προκύψουν από μικροβιακούς παράγοντες με κυριότερο εμπλεκόμενο παράγοντα τον στρεπτόκοκκο. Η μετάδοση αυτών λοιμώξεων γίνεται συνήθως μέσω της επαφής με μια μολυσμένη επιφάνεια ή με την εισπνοή σταγονιδίων που εκπέμπονται στον αέρα κατά την ομιλία, τον βήχα και το φτάρνισμα από ένα ήδη μολυσμένο άτομο. Ο στρεπτόκοκκος μπορεί να μεταδοθεί και με άμεση επαφή. Τα παιδιά είναι ευάλωτα λόγω της στενής τους επαφής σε περιβάλλοντα όπου μοιράζονται παιχνίδια και επαφές. Τα συμπτώματα αυτών των…

  • Ψυχολογία

    Διπολική διαταραχή

    Πρόκειται για διαταραχή της διάθεσης που χαρακτηρίζεται από συναισθηματική διάθεση επίμονα ανεβασμένη, ευερέθιστη, και διαχυτική, ξεκάθαρα διαφορετική από τη συνηθισμένη διάθεση του ατόμου. Η διπολική διαταραχή είναι γνωστή και ως μανιοκατάθλιψη, όρος που εκφράζει τους δύο πόλους ή αλλιώς επεισόδια που παρατηρούνται στην εν λόγω διαταραχή, δηλαδή το μανιακό και το καταθλιπτικό. Συνήθως τα μανιακά επεισόδια εναλλάσσονται με καταθλιπτικά, αλλά και με περιόδους φυσιολογικής κλινικής εικόνας. Οι εναλλαγές μανιακών και καταθλιπτικών επεισοδίων είναι εξαιρετικά απότομες. Κατά τη διάρκεια των μανιακών επεισοδίων μπορεί να είναι παρόντα συμπτώματα, όπως διογκωμένη αυτοεκτίμηση, ελαττωμένη ανάγκη για ύπνο, μεγαλύτερη ομιλητικότητα, διάσπαση προσοχής και υποκειμενική αίσθηση ότι οι σκέψεις «καλπάζουν», αύξηση δραστηριότητας και ψυχοκινητικής διέγερσης, υπερβολική…

  • Παιδαγωγικά,  Ψυχολογία

    Σου μιλάω! Με προσέχεις;

    Aντιμετώπιση παιδιών με ΔΕΠ-Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/ Υπερκινητικότητα). Η ΔΕΠ-Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/ Υπερκινητικότητα) ανήκει στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές και αφορά παιδιά και ενήλικες που αντιμετωπίζουν πληθώρα συμπτωμάτων σε γνωστικό και συμπεριφορικό επίπεδο, εξαιτίας έλλειψης συγκέντρωσης και προσοχής και/ είτε υπερβολικής κινητικής δραστηριότητας (Κάκουρος, 2001). Η έλλειψη συγκέντρωσης και προσοχής χαρακτηρίζεται ως απροσεξία, ενώ η έντονη κινητική δραστηριότητα χαρακτηρίζεται ως υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα και μπορεί να υπάρχουν συνδυαστικά, να προεξάρχει μόνο ο πρώτος τύπος ή μόνο ο δεύτερος. Οι πιο συχνές ενδείξεις που μπορεί να κινητοποιήσουν έναν γονέα για να προβεί σε αξιολόγηση της ΔΕΠ-Υ είναι η αδυναμία του παιδιού να ακολουθήσει σαφείς οδηγίες μέχρι τέλους, η απόσπαση της προσοχής από…

  • Ψυχοθεραπεία,  Ψυχολογία

    Βλέποντας μέσα από τους άλλους

    Πόσο σημαντικό είναι άραγε να νιώθουμε ότι οι άλλοι μας καταλαβαίνουν; Ότι οι σκέψεις και τα βιώματά μας γίνονται αντιληπτά από τους άλλους χωρίς κριτική στάση και αποδοκιμασία; Οι παραπάνω δηλώσεις είναι συνυφασμένες με την ενσυναίσθηση που θεωρείται μία από τις διαστάσεις της Συναισθηματικής Νοημοσύνης (Ioannidou & & Konstantikaki, 2008). Ως ενσυναίσθηση ορίζεται η ικανότητά μου να συμπορεύομαι συναισθηματικά με τις εμπειρίες που μοιράζεται ένα άλλο άτομο, να μπορώ δηλαδή να «μπω στα παπούτσια του», αλλά και να προσπαθώ να κατανοώ τις συμπεριφορές του και τα κίνητρα που υπάρχουν πίσω από αυτές. Δε χρειάζεται να έχω κοινά βιώματα με αυτά που μου αναφέρει το άλλο άτομο, ούτε εγκρίνω μόνο σκέψεις…

  • Ψυχοθεραπεία,  Ψυχολογία

    Τί κάνει την ομαδική ψυχοθεραπεία αποτελεσματική;

    Η ομαδική ψυχοθεραπεία αποτελεί σύμφωνα με τον Yalom μια ιδιαίτερα πολύπλοκη διαδικασία, διαφορετική σε μεγάλο βαθμό από την ατομική θεραπεία. Πολλοί εν δυνάμει θεραπευόμενοι αλλά και νέοι θεραπευτές -όπως επισημαίνουν οι Dies & Dies (1993)- κάνουν το λάθος να θεωρούν πως στην ομαδική θεραπεία ουσιαστικά εφαρμόζεται το είδος της ατομικής θεραπείας σε πολλαπλά μέλη ταυτόχρονα. Ωστόσο η θεραπευτική ομάδα, όπως κάθε ζωντανό σύστημα δεν αποτελεί μια απλή σύναξη ατόμων, αλλά μια ενότητα, «ένα σύνολο» με τη δική του δομή, κανόνες και στόχους. Οι θεραπευόμενοι, άγνωστοι μεταξύ τους, γνωρίζοντας μόνο τον θεραπευτή, έχουν ενωθεί υπό μια παράξενη και άβολη για τον πρώτο καιρό συνθήκη, αυτή της ψυχοθεραπευτικής ομάδας. Ο ομαδικός θεραπευτής…