Ψυχολογία

  • Παιδαγωγικά,  Ψυχολογία

    Αυτοεκτίμηση και αυτοεικόνα

    Ένας σημαντικός παράγοντας που συνδέεται με το άτομο και αποτελεί σημαντικό παράγοντα πρόληψης είναι η αυτοεκτίμηση. Η αυτοεκτίμηση αναφέρεται στο πώς νιώθουμε σχετικά με τις πλευρές του εαυτού μας όπως η εμφάνιση, οι ικανότητες, η συμπεριφορά, οι εμπειρίες του παρελθόντος, και επίσης σημαντικό, το πώς μας βλέπουν οι άλλοι, ενώ η αυτοπεποίθηση, αφορά τον τρόπο που σκεφτόμαστε σχετικά με αυτές τις πλευρές του εαυτού μας. Ενώ και οι δύο όροι σχετίζονται με την περιγραφή του εαυτού, μόνο η αυτοεκτίμηση εμπεριέχει το στοιχείο της αξιολόγησης. Η περιγραφή της αυτοεκτίμησης είναι η συνείδηση, η επίγνωση του «καλού» σε κάποιο άτομο, είναι το αποτέλεσμα της εκτίμησης ενός ατόμου, των εικόνων του εαυτού του,…

  • Ψυχοθεραπεία,  Ψυχολογία

    Βιογραφία του J. Lacan

    Ο Jacques Lacan γεννήθηκε στις 13 Απριλίου του 1901 στο Παρίσι και πέθανε το Σεπτέμβριο του 1981 στο Παρίσι. Είναι ο πρωτότοκος γιός μίας οικογένειας οξοποιιών. Ένας αδελφός που γεννιέται ένα χρόνο αργότερα, πεθαίνει δύο χρόνια μετά. Στη συνέχεια γεννιούνται μία αδελφή και ένας αδελφός. Το οικογενειακό περιβάλλον διαπνέεται από μία καθολική θρησκευτικότητα. Ο μικρός αδελφός γίνεται Βενεδικτίνος. Επίσης, η οικογένεια σημαδεύεται από τις πολλές συγκρούσεις ανάμεσα στον πατέρα και τους γονείς του που μένουν στο ίδιο σπίτι. Ο Lacan κάνει λαμπρές σπουδές στο κολλέγιο Stanislas. Το πάθος του είναι η φιλολογία και η φιλοσοφία (Spinoza, Nietzsche, κ.λπ). Σπουδάζει ιατρική και ειδικεύεται στη νευρολογία και στην ψυχιατρική. Κάνει την πρακτική…

  • Ψυχολογία

    Κοινωνικές Αναπαραστάσεις

    Η έννοια των αναπαραστάσεων μελετήθηκε για πρώτη φορά από τον γάλλο Κοινωνιολόγο Durkheim, ο οποίος τις χαρακτήρισε ως συλλογικές, τονίζοντας την ιδιαιτερότητα και την επικυριαρχία της συλλογικής σκέψης σε σύγκριση με την ατομική. Τα άτομα ή ατομικά γεγονότα τοποθετούνται κάτω από τα συλλογικά γεγονότα, που θεωρούνται πιο σημαντικά. Η κοινωνική ομάδα έχει μια συλλογική συνείδηση, που αποτελεί μια ελεγκτική αρχή που έχει τη δική της υπόσταση και μοιάζει με ένα συνεκτικό σύστημα που αποτελείται από πεποιθήσεις, συναισθήματα, αναμνήσεις, ιδανικά ή εμπνεύσεις καθώς και από αναπαραστάσεις που μοιράζονται όλα τα μέλη της κοινωνίας.  Η συλλογική συνείδηση υπερβαίνει τις κοινωνικές διαιρέσεις, επισφραγίζει την κοινότητα και διασφαλίζει την αιωνιότητα και τη μονιμότητα. Επιβάλλει…

  • Ψυχοθεραπεία,  Ψυχολογία

    Ο μηχανισμός άμυνας της Εκδραμάτισης

    Με την εκδραμάτιση το ασυνείδητα αγχωμένο άτομο μετατρέπει την παθητική συμπεριφορά σε ενεργητική, μετασχηματίζοντας την αίσθηση της ανημπόριας και ευαλωτότητας σε μια εμπειρία δύναμης και ισχύος, ανεξάρτητα από το πόσο αρνητικό είναι το δράμα που παίζεται. Η ουσία της εκδραμάτισης δεν είναι η καλή ή η κακή φύση των πράξεων του ατόμου, αλλά η ασυνείδητη και τρομακτική φύση των παρορμήσεων που προτρέπουν το άτομο σε δράση, καθώς και ο αυτόματος ψυχαναγκαστικός τρόπος με τον οποίο πραγματοποιείται η εκδραματιζόμενη συμπεριφορά. Υπάρχουν αρκετές υποκατηγορίες, με ασυνείδητα συνήθως κίνητρα, οι οποίες εμπίπτουν στη γενική κατηγορία της εκδραμάτισης. Αυτές περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, την επιδειξιομανία, την ηδονοβλεψία, το σαδισμό, το μαζοχισμό, τη διαστροφή και όλους…

  • Ψυχοθεραπεία,  Ψυχολογία

    Tα είδη του άγχους

    Πόσα είδη μπορεί να έχει το άγχος; Το πραγματικό άγχος είναι το άγχος που δεν έχει να κάνει με την εσωτερική μας ζωή. Για παράδειγμα πραγματικό άγχος είναι όταν βιαζόμαστε να πάμε στην ώρα μας στη δουλειά, όταν έχουμε την ευθύνη ενός πρότζεκτ, όταν ξεκινάμε κάτι καινούριο, όταν βγαίνουμε στην εκπομπή. Αυτά και ένα σωρό άλλα πράγματα αποτελούν πηγές άγχους. Αυτά δεν αφορούν την εσωτερική ψυχική μας ζωή – είναι έξω από εμάς. Μπορεί να μας επηρεάζουν μεν, όμως αντιμετωπίζονται με κάποια κινητοποίηση.  Επίσης, υπάρχουν τρόποι για να μειωθεί αυτό το άγχος. Το να μπορούμε να εστιάζουμε στη στιγμή, να είμαστε παρόντες και να μην μας κατακλύζουν οι έννοιες είναι…

  • Ψυχολογία

    Διαταραχή ταυτότητας στην εφηβεία και οριακότητα

    Η εφηβεία αναγνωρίζεται εδώ και καιρό ως μια κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη της ταυτότητας, κατά την οποία τα άτομα εξερευνούν και αποκρυσταλλώνουν πτυχές του εαυτού τους σε σχέση με τον κόσμο γύρω τους. Παρά την αναγνώριση αυτής της περιόδου ως μια φάση αλλαγής και πρόκλησης, τόσο από ψυχολογική όσο και από νευροαναπτυξιακή σκοπιά, οι συναφείς δυσκολίες, όπως η ανησυχία, το άγχος, οι διαπροσωπικές συγκρούσεις, οι διαταραχές της διάθεσης και η επικίνδυνη συμπεριφορά που βιώνουν ορισμένοι έφηβοι, δεν λαμβάνονται πάντα επαρκώς υπόψη. Η διάκριση μεταξύ της κανονιστικής σύγχυσης ταυτότητας και της δυσλειτουργικής διαταραχής στη διαμόρφωση ταυτότητας αποτελεί ένα πεδίο που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Η έρευνα των Crawford, Cohen, Johnson, Sneed…

  • Ψυχολογία

    Η ψυχολογία της μάζας του Gustave Le Bon

    Ο Gustave Le Bon, γάλλος γιατρός, λόγιος και κοινωνικός αναλυτής, στο έργο του του 1895, διατύπωσε τη θεωρία ότι μια συνάθροιση ανθρώπων αποκτά, υπό ορισμένες συνθήκες, εντελώς διαφορετικές ιδιότητες από αυτές του κάθε ατόμου, σχηματίζοντας ένα “ψυχολογικό πλήθος” με μια συλλογική ψυχή. Ο Le Bon υποστηρίζει ότι το πλήθος αυτό υπόκειται στον νόμο της νοητικής ενότητας των πληθών, εκδηλώνοντας ακατανίκητη δύναμη, υποβολή και μετάδοση συναισθημάτων και πράξεων, προκαλώντας έτσι την εύκολη θυσία του ατομικού συμφέροντος στο συλλογικό. Ο Le Bon ισχυρίζεται ότι το πλήθος, υπό την επίδραση των αιτιών αυτών, υποβαθμίζεται στην κλίμακα του πολιτισμού, αδυνατώντας να αξιολογήσει ή να ελέγξει τα συναισθήματα και τις πράξεις του, μετατρεπόμενο σε έναν…

  • Ψυχολογία

    H διαμόρφωση της ταυτότητας

    Ο Erik Erikson, στο 1968, ήταν από τους πρώτους θεωρητικούς που διατύπωσαν μια θεωρία για την ανάπτυξη της ταυτότητας, θεμελιώνοντας την έννοια της ταυτότητας στην ψυχολογία. Η προσέγγιση της ταυτότητας από τον James Marcia το 1966, βασίστηκε στις ιδέες του Erikson και ήταν από τα πρώτα μοντέλα που υλοποιήθηκαν για εμπειρική έρευνα, εστιάζοντας στην καταγραφή των ατομικών διαφορών στην προσέγγιση και επίλυση ζητημάτων ταυτότητας. Η Marcia χρησιμοποίησε τις διαστάσεις της εξερεύνησης και της δέσμευσης για να δημιουργήσει τέσσερις τύπους ταυτότητας: επίτευγμα, αποκλεισμός, μορατόριουμ και διάχυση. Η εξέλιξη αυτής της θεωρίας περιλάμβανε την περαιτέρω διαφοροποίηση της εξερεύνησης και της δέσμευσης από τους Luyckx, Goossens και Soenens το 2006, οι οποίοι διακρίνουν…

  • Παιδαγωγικά,  Ψυχολογία

    Πως συνδέεται η γλώσσα και η μεταγνώση με τη Θεωρία του Νου;

    Σε πρόσφατη έρευνα σχετικά με την κατανόηση της ψυχικής τους κατάστασης από τα παιδιά και των άλλων ανθρώπων, υπήρξε ενδιαφέρον για τον αιτιολογικό μηχανισμό της γλώσσας στην ανάπτυξη μιας θεωρίας του νου. Τα αποτελέσματα πολλών μελετών έχουν υποστηρίξει το επιχείρημα ότι η θεωρία του νου. Η ανάπτυξη μπορεί να σχετίζεται και να προάγεται από τη γενική γλωσσική ικανότητα. Η έρευνα εστιάζει Ειδικά, τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν και να χρησιμοποιούν διανοητικά ρήματα όπως «ξέρω» και «σκέφτομαι» από την ηλικία των 4 ετών και σταδιακά αποκτούν την ικανότητα να διακρίνουν μεταξύ διαφορετικών διανοητικών καταστάσεων. Τα ευρήματα δείχνουν επίσης ότι, καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, αναπτύσσουν κατανόηση για πιο περίπλοκες μεταγνωστικές και μεταγλωσσικές…

  • Ψυχολογία

    Ο νόμος πόνου – ηδονής ως κρυφός σαμποτέρ

    Ο νόμος πόνου-ηδονής στην ζωή μας αποτελεί έναν σημαντικό ψυχολογικό και φιλοσοφικό παράγοντα που διαμορφώνει τις αποφάσεις και τις επιλογές μας. Χαρακτηριστικά, ο νόμος αυτός αποτελεί έναν κρυφό αυτο-σαμποτέρ, όχι λόγω της ίδιας της υπάρξης του, αλλά λόγω της κακής χρήσης του από εμάς. Οπως η γνώση, έτσι και ο νόμος πόνου-ηδονής μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για το καλό είτε για το κακό, εξαρτώμενος από τα προσωπικά μας φίλτρα και τις προθέσεις. Η δυσκολία στην εφαρμογή του νόμου πόνου-ηδονής με θετικό τρόπο εκδηλώνεται μέσα από πολλά καθημερινά παραδείγματα. Συχνά, οι άνθρωποι επιλέγουν να αποφύγουν δύσκολες ή απαιτητικές καταστάσεις προς όφελος ευκολότερων και πιο ευχάριστων εναλλακτικών, οδηγώντας στον αυτοσαμποτάζ των μακροπρόθεσμων…