-
Nαρκισσισμός: Δεν είναι κανείς “εκεί”
«Η χειρονομία αυτή είχε άλλο βάθος. Δεν απομόνωνε ξένους που η πραγματικότητα είχε κρατήσει παραγνωρισμένους ή στην ασάφεια, αλλά δημιούργησε ξένους παίρνοντας πρόσωπα οικεία, μέσα από το κοινωνικό τοπίο, για να τα μεταβάλει σε αλλόκοτες μορφές, που κανένας πια δεν αναγνώριζε. Γεννούσε τον Ξένο εκεί που κανείς δεν το περίμενε. Έσπαγε το νήμα, διέλυε τις σχέσεις οικειότητας. Μ΄ αυτήν την ανάδειξη του ξένου κάτι από τα ανθρώπινα ξαστόχησε κι άρχισε να πισωδρομίζει ασταμάτητα στον ορίζοντά μας. Με μια λέξη μπορούμε… -
Η αφήγηση ως μέσο κατανόησης και νοηματοδότησης
Το να λέει κάποιος «ιστορίες» είτε για τον εαυτό του ή για τους άλλους αποτελεί ένα πανανθρώπινο φαινόμενο εδώ και αιώνες. Η ανάπτυξη της γλώσσας στις ζωές των ανθρώπων με όρους εξέλιξης οδηγεί στην επεξεργασία των μεταφορών και των άλλων στοιχείων του λόγου και αποτελεί μια φόρμα αφήγησης. Οι ιδέες περί αφήγησης προέρχονται ως συλλήψεις από τα ευρύτερα πεδία της λογοτεχνίας και της φιλοσοφίας, της πολιτισμικής ψυχολογίας και της ανθρωπολογίας καθώς επίσης και της κοινωνικής θεωρίας. Οι ιδέες του Derrida… -
Το παραμύθι ως εργαλείο στην Ψυχαναλυτική διαδικασία
Τα περισσότερα παραμύθια εστιάζουν σε συνηθισμένες και επαναλαμβανόμενες ανησυχίες, όπως η κοινωνικοποίηση του ατόμου, η συναισθηματική ανεξαρτησία και οι ελλείψεις στις σχέσεις που αντιμετωπίζει κάθε παιδί στο περιβάλλον στην διάρκεια της ψυχοκοινωνικής του ανάπτυξης. Κατά την ψυχαναλυτική προσέγγιση, οι θεματικές περιοχές με τις οποίες καταπιάνονται τα παραμύθια, χρησιμοποιώντας τη συμβολική τους γλώσσα, είναι οι εξής: ❖ Συγκρούσεις εντός της οικογένειας, αδελφικές αντιπαλότητες❖ Κοινωνική ωριμότητα, διαδικασία προς την αυτονομία❖ Αποδοχή αρνητικών και θετικών χαρακτηριστικών του εαυτού και των γονέων❖ Απόκτηση προβλημάτων… -
Ο θείος Βάνιας
Θείος Βάνιας: “Γράφει και μιλάει 25 χρόνια για τέχνη και δεν έχει ιδέα τι σημαίνει τέχνη”! “Γράφει συνέχεια πράγματα που για τους ανόητους θεωρούνται σοφίες και για τους έξυπνους αυτονόητα, απλή λογική” Στον «Θείο Βάνια», ο Τσέχωφ συμπυκνώνει όλη την υπαρξιακή αγωνία και το ατελές της ανθρώπινης φύσης. Αφορμή γι’ αυτό το ανέβασμα γίνεται ένα τραπέζι, ένας υπαρξιακός τόπος όπου τα πρόσωπα καταναγκασμένα να συνυπάρχουν ή σαν ριγμένα από πάντα εκεί καλούνται να αναμετρηθούν με τη ματαίωση, τις ψευδαισθήσεις και… -
«Να έχεις ή να είσαι;»
Είναι μεγάλος πειρασμός να μην προχωρούμε, να μένουμε εκεί που βρισκόμαστε, να πισωδρομούμε, με άλλα λόγια να βασιζόμαστε σ’ αυτά που έχουμε, γιατί ο,τι έχουμε, το γνωρίζουμε. Μπορούμε να στηριχτούμε σ’ αυτό, να αισθανθούμε ασφαλείς μέσα του. Φοβόμαστε, κι έτσι αποφεύγουμε να κάνουμε ένα βήμα προς το άγνωστο, το αβέβαιο. Γιατί πραγματικά, αν το βήμα μπορεί να μη μας φανεί ριψοκίνδυνο αφού το κάνουμε, πριν το κάνουμε οι προοπτικές μας φαίνονται πολύ ριψοκίνδυνες, και κατά συνέπεια τρομακτικές. Μόνο το παλιό,… -
Διπλά μηνύματα-Διπλοί δεσμοί
Η απεικόνιση της ασάφειας Οι ασάφειες, τα παράδοξα, τα διπλά μηνύματα ακόμη και οι «διπλοί δεσμοί», είναι από τα πιο επαναλαμβανόμενα στοιχεία της κοινωνικής ζωής ωστόσο παραμένουν από τα πιο δύσκολα για να εξηγήθούν είτε στη θεωρία είτε στη συνηθισμένη συνομιλία. “Δεν αισθάνομαι καλά Επομένως είμαι κακός, επομένως κανείς δεν με αγαπά Νιώθω καλά Ως εκ τούτου, είμαι καλός, επομένως όλοι με αγαπούν Είμαι καλός Δεν μ ‘αγαπάς Επομένως είσαι κακός. Άρα δεν σε αγαπώ. Είμαι καλός Με αγαπάς Επομένως…
