Πολλοί καλλιτέχνες – ζωγράφοι, μουσικοί, συγγραφείς – έχουν αντιμετωπίσει διάφορα είδη ψυχικών ασθενειών, και αυτό έχει προκαλέσει πολλές και ενδιαφέρουσες συζητήσεις σχετικά με τον δημιουργικό πόνο, τον τρόπο που οι διαταραχές επηρεάζουν την δημιουργικότητα και τον ρόλο της κοινωνίας στην αντιμετώπισή τους. Οι λόγοι που καλλιτέχνες, φαίνεται να πασχίζουν συχνότερα από ψυχικές διαταραχές μπορεί να είναι πολύπλοκοι και ποικίλοι. Ας προσπαθήσουμε να ρίξουμε μια ματιά σε μερικούς από αυτούς: Ευαισθησία και Έκφραση: Οι καλλιτέχνες συχνά έχουν εντονότερη αίσθηση της ευαισθησίας…

Μετουσίωση ονόμασε αρχικά ο Freud την έκφραση των παρορμήσεων βιολογικής προέλευσης (οι οποίες, σύμφωνα με αυτόν, περιλάμβαναν τις ορμές του ατόμου να θηλάζει, να δαγκώνει, να λερώνει, να μάχεται, να συνουσιάζεται, να κοιτάζει τους άλλους και να θεάται από αυτούς, να επιφέρει τραυματισμούς, να προκαλεί πόνο, να προστατεύει τα μικρά του κλπ.) με έναν τρόπο που ήταν κοινωνικά αποδεκτός. Για παράδειγμα, ο Freud θα έλεγε ότι ένας οδοντίατρος μετουσιώνει το σαδισμό του, ένας καλλιτέχνης που δίνει παράσταση μετουσιώνει την επιδειξιομανία…

O “χαμένος εαυτός” Οι ναρκισσιστές έχουν χάσει τη σύνδεσή τους με τον έμφυτο εαυτό τους και υποφέρουν από έλλειψη σύνδεσης με τον αληθινό τους εαυτό. Στη θέση του, ταυτίζονται με τον ιδανικό τους εαυτό. Η εσωτερική τους στέρηση και η έλλειψη σύνδεσης με τον πραγματικό τους εαυτό τους καθιστά εξαρτημένους από τους άλλους για επικύρωση. Κατά συνέπεια, όπως και άλλοι συν-εξαρτημένοι, η εικόνα του εαυτού τους, η σκέψη και η συμπεριφορά τους είναι προσανατολισμένες στους άλλους, προκειμένου να σταθεροποιήσουν και…

“Είμαι πεπεισμένος πως η διαδικασία του ευ ζην δεν είναι μια ζωή για τους λιγόψυχους. Σημαίνει να απλώνεσαι και να αναπτύσσεσαι έτσι, ώστε να γίνεσαι όλο και περισσότερο οι δυνατότητές σου. Σημαίνει τη γενναιότητα να είσαι. Σημαίνει να ρίχνεσαι ολοκληρωτικά στο ρεύμα της ζωής. Kι ωστόσο, το πιο συναρπαστικό πράγμα όσον αφορά τα ανθρώπινα όντα είναι πως όταν το άτομο είναι εσωτερικά ελεύθερο, επιλέγει ως ευ ζην τη διαδικασία αυτή του γίγνεσθαι”. — Carl Rogers, (2006), To γίγνεσθαι του προσώπου,…

Προσπαθούμε να κατανοήσουμε, να ελέγξουμε και να προβλέψουμε τη συμπεριφορά άλλων ανθρώπων κι αυτό το θεωρούμε ζωτικό για την καθημερινότητά μας. Η πολυπλοκότητα του κοινωνικού κόσμου και των ποικίλων ερεθισμάτων του καθιστούν την ακρίβεια σε αυτή τη διαδικασία αδύνατη. Απλοποιούμε όμως γνωστικά τον κόσμο και καταλήγουμε σε κάποιες βασικές αρχές που μας βοηθούν να τον οργανώσουμε. Τέτοιες αρχές είναι η συνοχή και η σταθερότητα. Σύμφωνα με την αρχή της συνοχής, υποθέτουμε πως υπάρχει μια συνέπεια στη συμπεριφορά του άλλου. Ο…

Για ορισμένους ανθρώπους, η καλή μνήμη μπορεί να είναι κατάρα: ένα γονίδιο που απαντάται σε μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού πληθυσμού από τη μία βελτιώνει τη λειτουργία της μνήμης, από την άλλη όμως δείχνει να διπλασιάζει τον κίνδυνο της μετατραυματικής διαταραχής (ή διαταραχής μετατραυματικού στρες). Η μετατραυματική διαταραχή, ιδιαίτερα διαδεδομένη σε στρατιώτες που γυρίζουν από τον πόλεμο, εμφανίζεται σε άτομα που βιώνουν ένα τραυματικό γεγονός, συνεχίζουν όμως να υποφέρουν από χρόνιο άγχος, ακόμα και πολύ καιρό μετά την άσχημη εμπειρία τους.…