Η έννοια των αναπαραστάσεων μελετήθηκε για πρώτη φορά από τον γάλλο Κοινωνιολόγο Durkheim, ο οποίος τις χαρακτήρισε ως συλλογικές, τονίζοντας την ιδιαιτερότητα και την επικυριαρχία της συλλογικής σκέψης σε σύγκριση με την ατομική. Τα άτομα ή ατομικά γεγονότα τοποθετούνται κάτω από τα συλλογικά γεγονότα, που θεωρούνται πιο σημαντικά. Η κοινωνική ομάδα έχει μια συλλογική συνείδηση, που αποτελεί μια ελεγκτική αρχή που έχει τη δική της υπόσταση και μοιάζει με ένα συνεκτικό σύστημα που αποτελείται από πεποιθήσεις, συναισθήματα, αναμνήσεις, ιδανικά ή…

Με την εκδραμάτιση το ασυνείδητα αγχωμένο άτομο μετατρέπει την παθητική συμπεριφορά σε ενεργητική, μετασχηματίζοντας την αίσθηση της ανημπόριας και ευαλωτότητας σε μια εμπειρία δύναμης και ισχύος, ανεξάρτητα από το πόσο αρνητικό είναι το δράμα που παίζεται. Η ουσία της εκδραμάτισης δεν είναι η καλή ή η κακή φύση των πράξεων του ατόμου, αλλά η ασυνείδητη και τρομακτική φύση των παρορμήσεων που προτρέπουν το άτομο σε δράση, καθώς και ο αυτόματος ψυχαναγκαστικός τρόπος με τον οποίο πραγματοποιείται η εκδραματιζόμενη συμπεριφορά. Υπάρχουν…

Πόσα είδη μπορεί να έχει το άγχος; Το πραγματικό άγχος είναι το άγχος που δεν έχει να κάνει με την εσωτερική μας ζωή. Για παράδειγμα πραγματικό άγχος είναι όταν βιαζόμαστε να πάμε στην ώρα μας στη δουλειά, όταν έχουμε την ευθύνη ενός πρότζεκτ, όταν ξεκινάμε κάτι καινούριο, όταν βγαίνουμε στην εκπομπή. Αυτά και ένα σωρό άλλα πράγματα αποτελούν πηγές άγχους. Αυτά δεν αφορούν την εσωτερική ψυχική μας ζωή – είναι έξω από εμάς. Μπορεί να μας επηρεάζουν μεν, όμως αντιμετωπίζονται…

Η εφηβεία αναγνωρίζεται εδώ και καιρό ως μια κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη της ταυτότητας, κατά την οποία τα άτομα εξερευνούν και αποκρυσταλλώνουν πτυχές του εαυτού τους σε σχέση με τον κόσμο γύρω τους. Παρά την αναγνώριση αυτής της περιόδου ως μια φάση αλλαγής και πρόκλησης, τόσο από ψυχολογική όσο και από νευροαναπτυξιακή σκοπιά, οι συναφείς δυσκολίες, όπως η ανησυχία, το άγχος, οι διαπροσωπικές συγκρούσεις, οι διαταραχές της διάθεσης και η επικίνδυνη συμπεριφορά που βιώνουν ορισμένοι έφηβοι, δεν λαμβάνονται πάντα…

Ο Gustave Le Bon, γάλλος γιατρός, λόγιος και κοινωνικός αναλυτής, στο έργο του του 1895, διατύπωσε τη θεωρία ότι μια συνάθροιση ανθρώπων αποκτά, υπό ορισμένες συνθήκες, εντελώς διαφορετικές ιδιότητες από αυτές του κάθε ατόμου, σχηματίζοντας ένα “ψυχολογικό πλήθος” με μια συλλογική ψυχή. Ο Le Bon υποστηρίζει ότι το πλήθος αυτό υπόκειται στον νόμο της νοητικής ενότητας των πληθών, εκδηλώνοντας ακατανίκητη δύναμη, υποβολή και μετάδοση συναισθημάτων και πράξεων, προκαλώντας έτσι την εύκολη θυσία του ατομικού συμφέροντος στο συλλογικό. Ο Le Bon…

Ο Erik Erikson, στο 1968, ήταν από τους πρώτους θεωρητικούς που διατύπωσαν μια θεωρία για την ανάπτυξη της ταυτότητας, θεμελιώνοντας την έννοια της ταυτότητας στην ψυχολογία. Η προσέγγιση της ταυτότητας από τον James Marcia το 1966, βασίστηκε στις ιδέες του Erikson και ήταν από τα πρώτα μοντέλα που υλοποιήθηκαν για εμπειρική έρευνα, εστιάζοντας στην καταγραφή των ατομικών διαφορών στην προσέγγιση και επίλυση ζητημάτων ταυτότητας. Η Marcia χρησιμοποίησε τις διαστάσεις της εξερεύνησης και της δέσμευσης για να δημιουργήσει τέσσερις τύπους ταυτότητας:…