Η ψυχαναλυτική χρήση του όρου της εμπερίεξης προέκυψε από την αρχική περιγραφή της προβολικής ταύτισης της Klein (Klein, 1946). Η Klein περιέγραψε πώς μια από τις πρώιμες άμυνες του σχιζοειδούς ήταν μια διαδικασία διαχωρισμού τμημάτων του εαυτού και προβολής τους σε άλλους ή αντικείμενα. Η θεωρία της ήταν ότι η επανάληψη κύκλων προβολών ήταν μια αναπτυξιακή διαδικασία του εγώ. Ο Bion (1959) έγραψε για τη δυνητική λειτουργία μιας μητέρας να δέχεται και να επεξεργάζεται τις προβολές του βρέφους. Δήλωσε ότι…

Η σωματική και ψυχική προετοιμασία της γυναίκας για τον τοκετό και τη γονεϊκότητα, δεν αποτελεί μια σύγχρονη αναγκαιότητα, αλλά μια προετοιμασία που βιώνεται από τις γυναίκες ανά τους αιώνες, με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με τις ανάγκες και τα κοινωνικο-πολιτισμικά στοιχεία της κάθε εποχής.  Κύριος σκοπός αυτής της προετοιμασίας ήταν και είναι η ομαλή μετάβαση της γυναίκας στη μητρότητα, η χαλάρωση της και η διατήρηση της ηρεμίας της κατά την κύηση, η βελτίωση της φυσικής της κατάστασης, η μείωση του πόνου…

Η πρώτη κραυγή βαθιά από την καρδιά μου,  όταν έμαθα πως ποτέ δε θα γινόταν ένα κανονικό παιδί,  ήταν η αρχέγονη κραυγή που βγάζουμε όλοι μας  μπροστά στον αναπόφευκτο πόνο:  «Γιατί να μου συμβεί εμένα;»  Σ’ αυτό δεν μπορούσε να υπάρξει καμιά απάντηση,  όπως και δεν υπήρξε.  Περλ Μπακ, “Το Παιδί Που Δεν Μεγάλωσε Ποτέ” Πριν ακόμα έρθει στον κόσμο, ένα παιδί έχει ήδη γεννηθεί στο μυαλό και την καρδιά των γονιών του. Ένα φαντασιακό, ιδανικό παιδί ζει και αναπνέει…