“Στις σχέσεις, η εμπιστοσύνη δεν αφορά στην υπόσχεση ότι δεν θα πληγώσει ποτέ ο ένας τον άλλον.Αφορά στην υπόσχεση ότι όταν πληγώσει ο ένας τον άλλον θα βρούμε μαζί έναν τρόπο για να το θεραπεύσουμε.”Esther Perel Η καλλιέργεια της ειλικρίνειας έχει τεράστια αξία γιατί αποτελεί κομμάτι της ηθικής ανάπτυξης και της συναισθηματικής δύναμης των παιδιών.  Μέσα από την ειλικρίνεια αναπτύσσουν το χαρακτήρα τους και την αυτοεκτίμησή τους. Η αγκαλιά, το χάδι, η στοργή, το ενδιαφέρον, είναι τα πρώτα και βασικότερα…

Ο τύπος των γονέων επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη του εφήβου. Αυταρχικοί γονείς: Οι γονείς αυτού του τύπου περιορίζουν τα παιδιά τους και προσπαθούν να ελέγξουν και να διαμορφώσουν οι ίδιοι τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους, βασισμένοι σε ένα άκαμπτο κώδικα κανόνων και όρων. Αποθαρρύνουν κάθε είδος πρωτοβουλίας και διαλόγου, γιατί ο έφηβος πρέπει να αποδεχτεί το γονεϊκό ρόλο ως το µόνο σωστό και απόλυτο.Τα παιδιά των αυταρχικών γονιών έχουν συχνά έλλειψη αυτοπεποίθησης, δεν επιδιώκουν την αυτονομία τους,…

Οδηγίες προς τους γονείς Η άρνηση ενός παιδιού να δεχθεί το σχολείο ως μέρος της καθημερινότητάς του και η εκούσια παραμονή του στο σπίτι προκαλεί έντονα συναισθήματα και στους γονείς. Αδυνατώντας να καταλάβουν τι πραγματικά συμβαίνει στο παιδί τους, συνήθως ενοχοποιούνται από τους εκπαιδευτικούς και αυτοί με τη σειρά τους κατηγορούν το σχολικό περιβάλλον, κάτι που εντείνει το ήδη υπάρχον πρόβλημα. Τα συναισθήματά τους προς το παιδί είναι θυμός, απογοήτευση, απόγνωση, θλίψη.  Για να βοηθήσουν οι γονείς ένα παιδί που…

Η πρώτη κραυγή βαθιά από την καρδιά μου,  όταν έμαθα πως ποτέ δε θα γινόταν ένα κανονικό παιδί,  ήταν η αρχέγονη κραυγή που βγάζουμε όλοι μας  μπροστά στον αναπόφευκτο πόνο:  «Γιατί να μου συμβεί εμένα;»  Σ’ αυτό δεν μπορούσε να υπάρξει καμιά απάντηση,  όπως και δεν υπήρξε.  Περλ Μπακ, “Το Παιδί Που Δεν Μεγάλωσε Ποτέ” Πριν ακόμα έρθει στον κόσμο, ένα παιδί έχει ήδη γεννηθεί στο μυαλό και την καρδιά των γονιών του. Ένα φαντασιακό, ιδανικό παιδί ζει και αναπνέει…

Το έργο των κοινωνικών υπηρεσιών, εστιάζεται στα θύματα κακοποίησης, τους δράστες και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, ακολουθώντας ένα «θεραπευτικό» πρότυπο παρέμβασης, που επικεντρώνεται στην ατομική ή και οικογενειακή ψυχοθεραπεία, στην ψυχολογική υποστήριξη και τη συμβουλευτική του θύματος και της υπόλοιπης οικογένειας. Κατά κανόνα, η αρχική αντίδραση της οικογένειας είναι μία τάση για άρνηση του γεγονότος, και πίεση προς το παιδί να αποσύρει τις κατηγορίες του. Το παιδί συχνά ενοχοποιείται για την αποκάλυψη του «οικογενειακού μυστικού», καθίσταται υπεύθυνο για τις…