Κατά τον Freud είναι η ενόρμηση θανάτου (ή καταστροφής) η δύναμη εκείνη που αντιτίθεται στις ενοποιούσες δυνατότητές μας (αποσύνθεση ενοτήτων), δρα εναντίον των επενδύσεών μας κατά των αντικειμενοτρόπων σχέσεων: αποδόμηση των σχέσεων, αποσύνδεση των δεσμών. Τα πράγματα «κάθονται», δεν υπάρχουν επενδύσεις. Μιλάμε, επίσης, για ενόρμηση του θανάτου μπρος στις αποδιοργανώσεις των ψυχικών μορφωμάτων όπως τις βλέπουμε σε ορισμένες οριακές οργανώσεις ή ψυχωτικές, ή όπως τις βλέπουμε στη σωματοποίηση (εκφόρτιση σε όργανα του σώματος ενστικτωδών διεγέρσεων με αποτέλεσμα τη βλάβη των…

O Ackerman, ειδικός της ψυχαναλυτικής κατεύθυνσης, ξεκίνησε τη δουλειά του παρακολουθώντας παιδιά. Σύντομα όμως αντιλήφθηκε ότι, αν ήθελε να αυξήσει την αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών του παρεμβάσεων, θα έπρεπε οπωσδήποτε να λάβει υπόψη του τις οικογένειες των παιδιών. Υπό αυτή την έννοια η δουλειά του Ackerman μπορεί να θεωρηθεί η πρώτη προσπάθεια σύνδεσης της ψυχαναλυτικής προσέγγισης με την συστημική μέθοδο της οικογενειακής θεραπείας. Ο Ackerman δανείστηκε στοιχεία και από τις δύο προσεγγίσεις. Συγκεκριμένα, κατάφερε να αξιοποιήσει αφενός το ενδοψυχικό υλικό στο…

Σχεδόν όλα τα παιδιά εκδηλώνουν άγχος ή φόβους κατά την πορεία της ανάπτυξής τους, για διαφορετικούς λόγους. Η σοβαρότητα και η διάρκεια αυτών των συναισθημάτων, όμως, ποικίλλει, καθώς διαφοροποιούνται ως προς τη μορφή και τη ποιότητα, ανάλογα με την ηλικία. Θεωρούνται παθολογικά όταν δημιουργούν προβλήματα στην καθημερινή λειτουργικότητα και στη συναισθηματική ηρεμία του παιδιού. Ο φόβος ορίζεται συνήθως ως μια φυσιολογική αντίδραση σε μία περιβαλλοντική απειλή. Είναι προσαρμοστικός και ακόμη περισσότερο, αναγκαίος για την επιβίωση, επειδή προειδοποιεί το άτομο ότι…

Ο Αριστοτέλης επεξεργάζεται και αυτός μια νατουραλιστική ηθική που βασίζεται σε υποθέσεις για την ανθρώπινη φύση. Συμφωνεί με τον Πλάτωνα ότι η ηθική αναφέρεται στην ουσία της ανθρώπινης φύσης, και ότι υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι που στηρίζουν την αγαθή ζωή σύμφωνα με τις παραδοσιακές αρετές. ∆εν αποδέχεται όμως την ύπαρξη του κόσμου των ιδεών, ούτε το ριζικό διαχωρισμό των ιδεών από τις συγκεκριμένες πραγματώσεις τους. Ακόμη κι αν ήταν εφικτή μια, τέτοιας υφής, αιώνια και αμετάβλητη γνώση θεωρεί ότι δε μπορεί…

Η ψυχογενής βουλιμία, εκδηλώνεται συνήθως στην εφηβεία και εμφανίζεται με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα από την ψυχογενή ανορεξία. Τα βασικά χαρακτηριστικά της ψυχογενούς βουλιμίας είναι επανειλημμένα επεισόδια υπερφαγίας στη διάρκεια των οποίων το άτομο νιώθει ότι δεν μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του ώστε να σταματήσει να τρώει, η χρήση αντισταθμιστικών μεθόδων όπως προκλητού εμέτου, καθαρτικών, διουρητικών, ενεμάτων, νηστείας ή υπερβολικής άσκησης για να μην πάρει βάρος και η υπερβολική ενασχόληση με το σχήμα και το βάρος του σώματος (Μάνος, 1997).…